"Ο Εφιάλτης της Περσεφόνης", ένα ποίημα αγωνίας για την καταστροφή του Περιβάλλοντος

3 Απριλίου 2026

Το ποίημα «Ο εφιάλτης της Περσεφόνης» του Νίκου Γκάτσου (μελοποιημένο από τον Μάνο Χατζηδάκη) αποτελεί ένα από τα πιο ισχυρά οικολογικά μηνύματα στην ελληνική λογοτεχνία. Η Περσεφόνη σύμφωνα με τη μυθολογία, είναι το σύμβολο της αναγέννησης. Η επιστροφή της από τον Άδη, κάθε άνοιξη, φέρνει μαζί της τη βλάστηση και την ανθοφορία. Όμως, το 1976, ο ποιητής Νίκος Γκάτσος ανατρέπει αυτόν τον όμορφο μύθο, μετατρέποντάς τον σε μια κραυγή αγωνίας για τη φύση.

Στο πλαίσιο του μαθήματος της Γλώσσας (Ανθολόγιο), οι μαθητές ήρθαν σε επαφή με το εμβληματικό αυτό ποίημα .

Μέσα από τους στίχους του, ο ποιητής περιγράφει την καταστροφή του φυσικού περιβάλλοντος και την αλόγιστη βιομηχανοποίηση που αλλοίωσε την ομορφιά της φύσης, παίρνοντας ως αφορμή την υποβάθμιση της ιστορικής Ελευσίνας.

Τα παιδιά ανακάλυψαν την αντίθεση ανάμεσα στο παρελθόν, όπου η γη έβγαζε «κυκλάμινα» και «φλισκούνι» και στο σήμερα, όπου τα τσιμέντα, τα διυλιστήρια και τα καυσαέρια έχουν πάρει τη θέση τους.

Προβληματίστηκαν για τις συνέπειες της ανθρώπινης παρέμβασης στο περιβάλλον, κατανοώντας την προτροπή του ποιητή στην Περσεφόνη, να μείνει «στην αγκαλιά της γης» και να μην ξαναβγεί στον κόσμο, για να μην αντικρίσει την καταστροφή του.

Ευαισθητοποιήθηκαν για την προστασία του πλανήτη, εκφράζοντας την επιθυμία τους για έναν κόσμο πιο καθαρό και βιώσιμο.

Το ποίημα θεωρείται προφητικό, καθώς ήδη από τη δεκαετία του '70 εντόπισε τις συνέπειες της περιβαλλοντικής κρίσης που βιώνουμε έντονα το 2026.

Τα παιδιά έλυσαν το σταυρόλεξο της "Προστασίας του Περιβάλλοντος"