Κάποτε σε μια Χουντόπολη...
Οι μαθητές και οι μαθήτριες της Ε΄ τάξης με διαδοχικά θεατρικά σκετς, μας ταξίδεψαν πίσω στα χρόνια της δικτακτορίας και της Εξέγερσης του Πολυτεχνείου. Παρακολουθήσαμε μαρτυρίες των γεγονότων της εποχής, καθώς και τον θρήνο των μητέρων για το χαμό των παιδιών τους. Στη συνέχεια, έγινε ανάγνωση των ονομάτων, ως φόρος τιμής στα θύματα της Εξέγερσης.
Εντυπωσιακό ήταν και το φινάλε της γιορτής, με την ρυθμική απαγγελία των στίχων: "Σιγά μη κλάψω, σιγά μη φοβηθώ..."
